Moderne inkten bestaan uit twee soorten: vloeibare inkten en pasta-inkten. Alle inkten bestaan uit drie soorten stoffen: een drager, een droger en een pigment. Het vloeibare deel van de inkt bestaat uit de drager. Deze draagt het pigment over op het substraat. Het type drager dat voor een specifieke inkt wordt gekozen, is afhankelijk van het gebruikte droogsysteem. Inkten die door absorptie drogen, gebruiken niet-drogende oliedragers. Deze laatste blijft "nat" totdat ze door het papier worden geabsorbeerd. Inkten die door polymerisatie of oxidatie drogen, hebben papier van bepaalde kwaliteit en drogende oliedragers nodig, die het uitlekken van de drager vóór oxidatie verhinderen. Inkten die door verdamping drogen, gebruiken oplosmiddelharsdragers met een laag kookpunt. Inkten die door precipitatie drogen, hebben een glycoldrager nodig die ook in water oplosbaar is. De in water onoplosbare harsen lossen hierin op. Dit betekent dat wanneer water aan de drager wordt toegevoegd, de glycol oplost. De hars met pigment lost dit niet op en slaat neer op het papieroppervlak. Dit soort inkten wordt vochtvasthoudende inkt genoemd.
Snel uithardende inkt
Inkten die een combinatie van verschillende droogmechanismen gebruiken, zoals sneldrogende inkten, laten eerst het oplosmiddel in het papier absorberen. Er blijft een mengsel van hars en olie achter. Dit droogt door polymerisatie en oxidatie. Sneldrogende inkten gebruiken een hars-olie-drager. De zogenaamde kouddrogende inkten gebruiken een hars-was-drager, een vaste stof bij kamertemperatuur, die smelt door verwarmde rollen op de pers en vervolgens op het papier wordt aangebracht. Het droogt en keert terug naar een vaste stof. Er zijn ook nicheproducten zoals wateroplosbare gomdragers en fotoreactieve dragers. Deze laatste "harden" bij blootstelling aan verschillende soorten straling.
Pigment
Het pigment is een bestanddeel van inkt dat glans, textuur en een aantal andere gewenste eigenschappen aan de afgedrukte afbeelding geeft. De pigmenten kunnen witte pigmenten, zwarte pigmenten en kleurpigmenten zijn. Deze worden geproduceerd uit minerale bronnen of uit organische derivaten van koolteer. Een aantal speciale inkten gebruikt materialen zoals metaalpoeders. De additieven van drukinkten omvatten droogmiddelen, die de droging van de inkt versnellen. Verstevigingsmiddelen verhogen de viscositeit van de inkt. Wassen zoals paraffine en polyethyleen worden gebruikt om drukfouten zoals blokkering en inktafzetting te voorkomen. Het verhoogt ook de slijtweerstand van de inkt. Teflon en andere materialen worden toegevoegd om de inkt te "verkorten". De kleefkracht van de inkt kan ook worden verminderd door de toevoeging van meerdere verbindingen.
